welke koers?

Schrijven over epilepsie vind ik eigenlijk niet zo leuk. Helemaal nu het zo ‘in my face’ is de laatste tijd. Dagelijkse series van aanvallen, de georganiseerde veiligheid en de gezamenlijke zorg rondom Luuk. En dan ook nog eens voor je lol (?) schrijven over epilepsie en anderen helpen online of offline, dat is wat veel. Teveel epilepsie in mijn leven. En hoe je het ook wendt of keert, dat kost energie. Bakken energie. Die ik niet heb. Niet MEER heb.

 

Want eerder ging dit me allemaal prima af. Het laatste jaar kreeg ik er steeds meer moeite mee om dit allemaal te combineren. Dus wat te doen? Want ja, dit is wat ik doe. Stoppen? Dat kan. Zo doorgaan? Dat kan niet. Op een andere manier doorgaan? Ja! Maar hoe??

 

Wat het schrijven betreft, heb ik het gelukkig al een idee. Ik ga het er nu gewoon wat minder over hebben. Het is er toch wel, dus het komt vast nog wel eens voorbij. En mensen weten wel van mijn epilepsie. Voortaan wil ik het wat meer gaan hebben over de leuke dingen in het leven. Die dingen die mij inspireren, waar ik energie van krijg.

 

Dan de stichting. Inmiddels heb ik ook hier een plan voor opgevat. Terug naar de kern. Onze missie. We zijn er voor iedereen, waarbij we jongeren altijd een warm hart zullen toedragen.

 

Deze missie wordt ‘gedragen’ door onze fundering. Onze peilers. Het zijn er drie. Vitaliteit, Communicatie en Samen Sterk. Nog steeds staan we hier meer dan ooit achter. Dit mag wel wat duidelijker naar voren komen op onze website. Dat we daarvoor staan. De website is inmiddels aangepast.
 

Met name Vitaliteit. Dat vind ik een uitermate belangrijke peiler. Dit heb ik zelf aan den lijve ondervonden. Vermoeidheid nekte me, energie is mijn nieuwe doel. Juíst nu er minder van is. Het motto van de stichting ‘doe wat je leuk vindt!’ nu ook eens echt op mezelf toe te gaan passen. Dat is mijn wens.

 

Vera